Zespół Muzyki Dawnej „Konfraternia Caper Lublinensis”


Piątek, 19 października 2018, godz. 19:00
Bilety 30, 25, 20 zł
Sala koncertowa FL

 

Ten koncert już się odbył.



Zespół Muzyki Dawnej Konfraternia Caper Lublinensis

Elżbieta Stefańska – klawesyn
Mariko Kato – klawesyn
Dominik Mielko
– dyrygent

Program:
Jan Sebastian Bach – Koncert na 2 klawesyny c-moll BWV 1060
Jan Sebastian Bach – Koncert klawesynowy d-moll BWV 1052
Jan Sebastian Bach – Koncert na 2 klawesyny C-dur BWV 1061

 

Wszystkie koncerty Jana Sebastiana Bacha na klawesyn BWV 1052-1065 zostały napisane na obsadę smyczkową – skrzypce (I i II), altówkę oraz basso continuo. Cechą niewątpliwie wyróżniającą te utwory w historii muzyki jest to, iż są to prawdopodobnie pierwsze koncerty klawesynowe/fortepianowe w całym dorobku muzyki europejskiej. Co więcej większość z nich powstała jako opracowanie innych koncertów, najczęściej na skrzypce, które nie zachowały się do naszych czasów. Wśród koncertów klawesynowych Bacha znajdują się koncerty na klawesyn BWV 1052-1059, 3 koncerty na 2 klawesyny BWV 1060-1062 oraz 2 koncerty na 3 klawesyny BWV 1063-1064.

Koncert na 2 klawesyny c-moll BWV 1060 powstał ok. 1736 roku prawdopodobnie na podstawie zaginionego koncertu na obój i skrzypce lub koncertu na dwoje skrzypiec, z czasu pobytu Bacha w Köthen. Publikacji doczekał się dopiero w 1848 roku przez Friedricha Konrada Griepenkerla. W dziele tym charakter obu partii klawesynów jest skontrastowany. Partia II klawesynu jest przeważnie bardziej liryczna i mniej zróżnicowana rytmicznie.

Uznanym jako pierwszy koncert klawesynowy Bacha jest Koncert klawesynowy d-moll BWV 1052 powstały ok. 1738 roku. Również uznaje się go, jako transkrypcję wcześniejszego koncertu kompozytora napisanego prawdopodobnie na skrzypce (kompozycja zaginiona). Podobnie, jak Koncert na 2 klawesyny c-moll był on prawdopodobnie napisany podczas pobytu kompozytora w Köthen lub Weimarze. Co ciekawe najnowsze badania (Wolff, Buttler) dowodzą, iż koncert ten mógł być oparty na koncercie na organy. Wykazuje on bowiem pewne podobieństwa z Koncertem skrzypcowym A. Vivaldiego D-dur RV 208, który został opracowany przez Bacha właśnie na organy solo (BWV 594). Charakterystyczną cechą tego koncertu są między innymi: unisonowe rozpoczęcie każdej z części (Allegro, Adagio, Allegro), czy mocno zrytmizowana partia klawesynu w części III (Allegro) nawiązująca do początku III Koncertu Brandenburskiego G-dur BWV 1048. W XIX wieku opublikowano pośmiertnie kadencję Johannesa Brahmsa do III części koncertu (Allegro).

W przeciwieństwie do innych koncertów – Koncert na 2 klawesyny C-dur BWV 1061 – był pierwotnie napisany od razu na 2 klawesyny. Prawdopodobnie Bach napisał go początkowo bez towarzyszenia orkiestry, która została dopisana dopiero później, niekoniecznie przez kompozytora. Wyjaśnia to kształt partii orkiestrowej, której rola jest mała i zachowawcza. W części II (Adagio ovvero Largo) orkiestra milknie. W części I orkiestra nie ma żadnej samodzielnej partii. Dzieło to jest oparte przede wszystkim na dialogu między koncertującymi klawesynami.

 


 

Partner Filharmonii